OWNDAYS
meets Peach Pachara

DARE TO DREAM

PLAY PLAY

Vision defines your success,
Make your look a statement

เมื่อโลกหมุนเร็ว จนบางครั้งภาพฝันเริ่มพร่ามัว หากเราลองลดความเร็ว ปรับโฟกัสให้ชัดเจน และเปิดใจสัมผัสกับเรื่องราวระหว่างทาง เราอาจค้นพบ "ตัวตน" ที่ซ่อนอยู่ในทุกบทบาทของชีวิต
ครั้งแรกของการร่วมงานระหว่าง OWNDAYS และ พีช พชร ถ่ายทอดแนวคิดของคนรุ่นใหม่ในคอนเซ็ปต์ DARE TO DREAM ที่กล้าหยุดทบทวน และเลือกเส้นทางที่สะท้อนความเป็นตัวเอง ผ่านแว่นตา OWNDAYS 3 ลุค 3 สไตล์ ที่จะเปลี่ยนกรอบแว่นธรรมดาให้กลายเป็น Statement Piece ชิ้นสำคัญของคนรุ่นใหม่
ผู้หลงใหลในแฟชั่นและใส่ใจทุกรายละเอียด

เมื่อโลกหมุนเร็ว จนบางครั้งภาพฝันเริ่มพร่ามัว หากเราลองลดความเร็ว ปรับโฟกัสให้ชัดเจน
และเปิดใจสัมผัสกับเรื่องราวระหว่างทาง เราอาจค้นพบ "ตัวตน" ที่ซ่อนอยู่ในทุกบทบาทของชีวิต
ครั้งแรกของการร่วมงานระหว่าง OWNDAYS และ พีช พชร ถ่ายทอดแนวคิดของคนรุ่นใหม่ในคอนเซ็ปต์ DARE TO DREAM
ที่กล้าหยุดทบทวน และเลือกเส้นทางที่สะท้อนความเป็นตัวเอง ผ่านแว่นตา OWNDAYS 3 ลุค 3 สไตล์
ที่จะเปลี่ยนกรอบแว่นธรรมดาให้กลายเป็น Statement Piece ชิ้นสำคัญของคนรุ่นใหม่
ผู้หลงใหลในแฟชั่นและใส่ใจทุกรายละเอียด

3 LOOKS 3 STYLES DARE TO BE

OWNDAYS Meets Pachara Chirathivat พชร จิราธิวัฒน์ - นักแสดง / นักธุรกิจ

  • Q
    ช่วยเล่าความฝันในวัยเด็กให้ฟังได้ไหม?
    A
    ตอนเด็กๆ อาชีพที่อยากเป็นคือ "นักบินอวกาศ" ครับ มันเริ่มจากความชอบก่อนครับ ผมอยากไปอวกาศ อยากดูดวงดาว ชอบดูท้องฟ้าจำลอง เอาลังกระดาษทำเป็นจรวดแล้วจินตนาการว่ากำลังขับมันอยู่ ตอนเด็กๆ ผมก็พยายามตั้งใจเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ จำข้อมูลดาวดวงต่างๆ บริวารของดาวเคราะห์แต่ละดวง ทดลองทำจรวดน้ำ อ่านหนังสือค้นคว้าว่าการใช้ชีวิตบนอวกาศเป็นอย่างไร ต้องทำอะไรบ้าง ถึงขนาดเคยไปประกวดแข่งขันวิทยาศาสตร์ เพราะเชื่อว่าถ้าเราทำได้ อย่างน้อยจะมีโปรไฟล์และโอกาสในเส้นทางนี้ แต่พอโตขึ้น การใช้ชีวิตและความฝันหลายๆ อย่างก็เปลี่ยนไป โอกาสที่เข้ามาอาจพาไปอยู่ในจุดที่ไม่เคยคิดมาก่อน อย่างการได้เริ่มทำงานแสดง ซึ่งเป็นอีกเส้นทางที่ไม่เคยคิดฝันว่าจะได้ทำครับ ตอนเด็กๆ อาชีพที่อยากเป็นคือ "นักบินอวกาศ" ครับ มันเริ่มจากความชอบก่อนครับ ผมอยากไปอวกาศ อยากดูดวงดาว ชอบดูท้องฟ้าจำลอง เอาลังกระดาษทำเป็นจรวดแล้วจินตนาการว่ากำลังขับมันอยู่ ตอนเด็กๆ ผมก็พยายามตั้งใจเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ จำข้อมูลดาวดวงต่างๆ บริวารของดาวเคราะห์แต่ละดวง ทดลองทำจรวดน้ำ อ่านหนังสือค้นคว้าว่าการใช้ชีวิตบนอวกาศเป็นอย่างไร ต้องทำอะไรบ้าง ถึงขนาดเคยไปประกวดแข่งขันวิทยาศาสตร์ เพราะเชื่อว่าถ้าเราทำได้ อย่างน้อยจะมีโปรไฟล์และโอกาสในเส้นทางนี้ แต่พอโตขึ้น การใช้ชีวิตและความฝันหลายๆ อย่างก็เปลี่ยนไป โอกาสที่เข้ามาอาจพาไปอยู่ในจุดที่ไม่เคยคิดมาก่อน อย่างการได้เริ่มทำงานแสดง ซึ่งเป็นอีกเส้นทางที่ไม่เคยคิดฝันว่าจะได้ทำครับ ตอนเด็กๆ อาชีพที่อยากเป็นคือ "นักบินอวกาศ" ครับ มันเริ่มจากความชอบก่อนครับ ผมอยากไปอวกาศ อยากดูดวงดาว ชอบดูท้องฟ้าจำลอง เอาลังกระดาษทำเป็นจรวดแล้วจินตนาการว่ากำลังขับมันอยู่ ตอนเด็กๆ ผมก็พยายามตั้งใจเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ จำข้อมูลดาวดวงต่างๆ บริวารของดาวเคราะห์แต่ละดวง ทดลองทำจรวดน้ำ อ่านหนังสือค้นคว้าว่าการใช้ชีวิตบนอวกาศเป็นอย่างไร ต้องทำอะไรบ้าง ถึงขนาดเคยไปประกวดแข่งขันวิทยาศาสตร์ เพราะเชื่อว่าถ้าเราทำได้ อย่างน้อยจะมีโปรไฟล์และโอกาสในเส้นทางนี้ แต่พอโตขึ้น การใช้ชีวิตและความฝันหลายๆ อย่างก็เปลี่ยนไป โอกาสที่เข้ามาอาจพาไปอยู่ในจุดที่ไม่เคยคิดมาก่อน อย่างการได้เริ่มทำงานแสดง ซึ่งเป็นอีกเส้นทางที่ไม่เคยคิดฝันว่าจะได้ทำครับ
  • A
    จริงๆ แล้วผมมีเพื่อนสนิทคนหนึ่งที่เรียนด้วยกันมาตั้งแต่ ป.1 มาจนถึงช่วงมหาวิทยาลัย แต่เราไม่เคยทำกิจกรรมอะไรด้วยกันเลย ทั้งที่เป็นเพื่อนสนิทกัน พอเห็นคนอื่นตั้งวงดนตรีหรือทำกิจกรรมชมรมด้วยกัน ก็อยากมีโมเมนต์แบบนั้นบ้าง แต่พอดีเพื่อนผมไม่ทำกิจกรรมอะไรเลย เลยคิดว่า งั้นเรามาทำงานด้วยกันดีกว่า ประกอบกับเราเป็นคนชอบกินทั้งคู่ เลยเริ่มต้นจากการทำอาหารครับ มันเหมือนเป็นความฝันเล็กๆ ในวัยเด็กที่เราแค่อยากทำอะไรสักอย่างร่วมกับเพื่อน จนสุดท้ายมันก็ถูกปั้นออกมาเป็นรูปเป็นร่างกลายเป็นร้านอาหารในปัจจุบันครับ ส่วนบทบาทอื่นๆ ของผมตอนนี้หลักๆ ก็ยังคงเป็นนักแสดงครับ จริงๆ แล้วผมมีเพื่อนสนิทคนหนึ่งที่เรียนด้วยกันมาตั้งแต่ ป.1 มาจนถึงช่วงมหาวิทยาลัย แต่เราไม่เคยทำกิจกรรมอะไรด้วยกันเลย ทั้งที่เป็นเพื่อนสนิทกัน พอเห็นคนอื่นตั้งวงดนตรีหรือทำกิจกรรมชมรมด้วยกัน ก็อยากมีโมเมนต์แบบนั้นบ้าง แต่พอดีเพื่อนผมไม่ทำกิจกรรมอะไรเลย เลยคิดว่า งั้นเรามาทำงานด้วยกันดีกว่า ประกอบกับเราเป็นคนชอบกินทั้งคู่ เลยเริ่มต้นจากการทำอาหารครับ มันเหมือนเป็นความฝันเล็กๆ ในวัยเด็กที่เราแค่อยากทำอะไรสักอย่างร่วมกับเพื่อน จนสุดท้ายมันก็ถูกปั้นออกมาเป็นรูปเป็นร่างกลายเป็นร้านอาหารในปัจจุบันครับ ส่วนบทบาทอื่นๆ ของผมตอนนี้หลักๆ ก็ยังคงเป็นนักแสดงครับ จริงๆ แล้วผมมีเพื่อนสนิทคนหนึ่งที่เรียนด้วยกันมาตั้งแต่ ป.1 มาจนถึงช่วงมหาวิทยาลัย แต่เราไม่เคยทำกิจกรรมอะไรด้วยกันเลย ทั้งที่เป็นเพื่อนสนิทกัน พอเห็นคนอื่นตั้งวงดนตรีหรือทำกิจกรรมชมรมด้วยกัน ก็อยากมีโมเมนต์แบบนั้นบ้าง แต่พอดีเพื่อนผมไม่ทำกิจกรรมอะไรเลย เลยคิดว่า งั้นเรามาทำงานด้วยกันดีกว่า ประกอบกับเราเป็นคนชอบกินทั้งคู่ เลยเริ่มต้นจากการทำอาหารครับ มันเหมือนเป็นความฝันเล็กๆ ในวัยเด็กที่เราแค่อยากทำอะไรสักอย่างร่วมกับเพื่อน จนสุดท้ายมันก็ถูกปั้นออกมาเป็นรูปเป็นร่างกลายเป็นร้านอาหารในปัจจุบันครับ ส่วนบทบาทอื่นๆ ของผมตอนนี้หลักๆ ก็ยังคงเป็นนักแสดงครับ
  • A
    จริงๆ มีหลายอย่างครับ แต่อย่างแรกเลยคือผมชอบใส่ "นาฬิกา" ผมรู้สึกว่ามันช่วยทำให้ชุดที่เราแต่งดูคอมพลีทมากขึ้น ส่วนแอสเซสเซอรี่ที่ผมมองว่าฟังก์ชันนอลอีกอย่างก็คือ "แว่นตา" ครับ เป็นสิ่งที่ผมเก็บสะสมไว้หลายรูปแบบเหมือนกัน ด้วยความที่ผมเป็นคนสายตาสั้นด้วย แว่นตาเลยเป็นหนึ่งในสิ่งที่จำเป็นมากๆ อย่างเวลาขับรถ ถ้าไม่ใส่ก็จะมองไม่เห็นป้าย หรือเวลาทำงานกับคอมพิวเตอร์ ตอนดูสไลด์บนจอ ถ้าผมไม่ใส่แว่นตา ก็คงต้องเดินไปยืนเพ่งอยู่ตรงหน้าจอแทนครับ แว่นตาเลยเป็นแอสเซสเซอรี่ชิ้นสำคัญที่ขาดไม่ได้เลย จริงๆ มีหลายอย่างครับ แต่อย่างแรกเลยคือผมชอบใส่ "นาฬิกา" ผมรู้สึกว่ามันช่วยทำให้ชุดที่เราแต่งดูคอมพลีทมากขึ้น ส่วนแอสเซสเซอรี่ที่ผมมองว่าฟังก์ชันนอลอีกอย่างก็คือ "แว่นตา" ครับ เป็นสิ่งที่ผมเก็บสะสมไว้หลายรูปแบบเหมือนกัน ด้วยความที่ผมเป็นคนสายตาสั้นด้วย แว่นตาเลยเป็นหนึ่งในสิ่งที่จำเป็นมากๆ อย่างเวลาขับรถ ถ้าไม่ใส่ก็จะมองไม่เห็นป้าย หรือเวลาทำงานกับคอมพิวเตอร์ ตอนดูสไลด์บนจอ ถ้าผมไม่ใส่แว่นตา ก็คงต้องเดินไปยืนเพ่งอยู่ตรงหน้าจอแทนครับ แว่นตาเลยเป็นแอสเซสเซอรี่ชิ้นสำคัญที่ขาดไม่ได้เลย จริงๆ มีหลายอย่างครับ แต่อย่างแรกเลยคือผมชอบใส่ "นาฬิกา" ผมรู้สึกว่ามันช่วยทำให้ชุดที่เราแต่งดูคอมพลีทมากขึ้น ส่วนแอสเซสเซอรี่ที่ผมมองว่าฟังก์ชันนอลอีกอย่างก็คือ "แว่นตา" ครับ เป็นสิ่งที่ผมเก็บสะสมไว้หลายรูปแบบเหมือนกัน ด้วยความที่ผมเป็นคนสายตาสั้นด้วย แว่นตาเลยเป็นหนึ่งในสิ่งที่จำเป็นมากๆ อย่างเวลาขับรถ ถ้าไม่ใส่ก็จะมองไม่เห็นป้าย หรือเวลาทำงานกับคอมพิวเตอร์ ตอนดูสไลด์บนจอ ถ้าผมไม่ใส่แว่นตา ก็คงต้องเดินไปยืนเพ่งอยู่ตรงหน้าจอแทนครับ แว่นตาเลยเป็นแอสเซสเซอรี่ชิ้นสำคัญที่ขาดไม่ได้เลย
TOP

TOP